Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Akceptuję
15 Grudzień 2014

Komentarzy

Off
 Grudzień 15, 2014
 Off
Kategoria O językach obcych

Język turecki należy do grupy oguzyjskiej rodziny uraloałtajskiej. Jest językiem ojczystym dla ok. 58 milionów ludzi w Turcji, na Cyprze, w Azerbejdżanie i dla emigrantów tureckich w Europie Zachodniej. Ogółem używa tego języka ok. 80 mln ludzi.

Język turecki pochodzi wprost od oguzyjskiego, czyli języka plemion osiadłych w centralnej Azji, które w VIII-X wieku zostały wyparte na zachód przez konkurujące z nimi plemiona ujgursko-tureckie. Forma języka tureckiego używana na potrzeby administracji i do celów literackich w Imperium Osmańskim, zwana językiem osmańskim, była pod silnym wpływem języka perskiego i arabskiego.

Przewrót polityczny w roku 1928 objął swym zasięgiem również język. Do zapisu języka tureckiego wprowadzono a
lfabet łaciński. Było to tym łatwiejsze, że już wcześniej wprowadzono łacińskie pismo w tureckojęzycznych krajach ZSRR, graniczących z Turcją. Odejście od arabskiego powiększyło dystans do języka osmańskiego, a tym samym do islamskiej przeszłości Turcji. Potwierdzono również w ten sposób świecki charakter państwa.

W latach 30. XX wieku rozpoczęto proces oczyszczania języka z obcych zapożyczeń i zastępowania ich nowo utworzonymi słowami tureckimi. Istnieje specjalna państwowa instytucja do spraw modernizacji i returkizacji języka. Mimo to nadal istnieje pewna ilość zapożyczeń, jako że nie każde obce słowo daje się łatwo zastąpić nowym tureckim.

Język turecki jest najbardziej spokrewniony z azerbejdżańskim i turkmeńskim, a nieco dalej z dialektem Gagauzów w dzisiejszej Mołdawii.

Comments are closed.