Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Akceptuję
7 Luty 2014

Komentarzy

5
 Luty 7, 2014
 5
Kategoria Firma w Niemczech

Dochody uzyskane przez Polaków pracujących w Niemczech nie mogą być podwójnie opodatkowane. Regulacje w tej kwestii zawiera umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania podpisana między Polską, a Niemcami. Pracując w Niemczech jesteśmy zobowiązani płacić trzy rodzaje podatku: podatek od wynagrodzenia, podatek na kościół i podatek solidarnościowy.

Unia Europejska nie uregulowała kwestii podwójnego opodatkowania, nie istnieją unijne przepisy regulujące sposób opodatkowania obywateli UE mieszkających i pracujących w innych krajach członkowskich UE. Kwestie te regulują przepisy krajowe oraz umowy międzynarodowe w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawarte między krajami unijnymi. Przepisy te regulują rozliczanie się z podatku tylko w najważniejszych kwestiach, nie obejmują wszystkich możliwych sytuacji i znacznie się od siebie różnią. Taką umowę Polska podpisała z Republiką Federalną Niemiec i na jej podstawie możemy uniknąć płacenia podatków w obu krajach. Zakaz podwójnego opodatkowania określa również ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych. Określa ona, że osoba pracująca zarobkowo w Niemczech która rozliczyła się tam z fiskusem, nie może być jeszcze raz opodatkowana z uzyskanych dochodów przez polski Urząd Skarbowy. Umowy międzynarodowe mają zastosowanie przed prawem krajowym, stąd polsko-niemiecka umowa o unikanie podwójnego opodatkowania ma zastosowanie przed prawem krajowym.

Polacy pracujący w Niemczech, którzy uzyskują w tym samym czasie dochody w Polsce, będą jednak musieli wliczyć je do podstawy dochodu przy rozliczeniu z niemieckim fiskusem i w zapłacić od nich podatek w Niemczech. Mimo, tego, że wydawać by się mogło że ustawa reguluje tylko płacenie podatków w jednym kraju, w rzeczywistości podatek należy odprowadzić od zarobków osiąganych w obu krajach – jedno jest tylko miejsce rozliczenia i urząd podatkowy. W przypadku niezapłacenia fiskusowi należnych kwot płatnik będzie musiał liczyć się z nałożeniem kar.

W Niemczech pracownik płaci aż trzy podatki: podatek od wynagrodzenia, podatek kościelny i podatek solidarnościowy. Za pracownika podatki odprowadza pracodawca, jednak to pracownik powinien postarać się o tzw. kartę podatkowa, którą wydaje właściwy urząd gminy. Pracownik zobowiązany jest przedstawić kartę podatkowa pracodawcy, który na tej podstawie będzie pobierał podatek dochodowy od wynagrodzenia zatrudnionego pracownika.

Jeśli polski podatnik w danym roku podatkowym będzie uzyskiwał dochody zarówno w Polsce jak i w Niemczech to w Polsce będzie zobowiązany do przedstawienia w polskim zeznaniu podatkowym (PIT-36) dochodów uzyskanych za prace w Niemczech wyłącznie do celów ustalenia efektywnej stawki podatkowej. Dodatkowo należy wypełnić formularz PIT/ZG będący informacją o wysokości dochodów z zagranicy i zapłaconym podatku. Jeśli dana osoba nie osiągnęłaby wciągu danego roku podatkowego dochodu podlegającego opodatkowaniu w Polsce,  złożenie zeznania podatkowego za dany rok w Polsce nie będzie konieczne.

Niemiecki podatek dochodowy od osób fizycznych (Einkommenssteuer)

Podatki i składki na ubezpieczenia społeczne stanowią w Niemczech około 40 proc. pensji pracownika. Na szczęście system ten przewiduje liczne ulgi, które pozwalają uchronić część pieniędzy przed fiskusem. W Niemczech, podobnie jak w Polsce dochody pracownika podlegają opodatkowaniu według progresywnej skali podatkowej. Wysokość comiesięcznych zaliczek na rzecz urzędu skarbowego obliczana jest na podstawie wysokości dochodów i klasy podatkowej do której należy pracownik. Najniższa stawka podatku dochodowego wynosi obecnie 15 proc. i rośnie według skali do wysokości 42 proc. przy dochodach przekraczających 52, 152 euro rocznie. Najwyższa stawka podatkowa wynosi 45 proc. i obowiązuje od dochodów przekraczających 250 tys. euro rocznie.

Zasady płacenia podatku dochodowego określają ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jest on naliczany od kwoty wynagrodzenia brutto. Opodatkowaniu podlegają wszelkie dochody danej osoby: dochody z pracy samodzielnej, dochody z pracy niesamodzielnej, dochody z gospodarki leśnej i rolnej, dochody z prowadzenia działalności przemysłowej, dochody z dzierżawy i najmu, zyski kapitałowe udziałowców spółek cywilnych, komandytowych i handlowych.

Należy przy tym pamiętać, że prawo niemieckie przewiduje ulgi i odliczenia podatkowe związane z:

  1. Kosztami wynikającymi z prowadzenia działalności zawodowej i gospodarczej (Betriebesausgaben), są to np. koszty podróży służbowych, koszty personalne itp.
  2. Kosztami uzyskania przychodu (Werbungskosten), do których należą m. in. koszty ubezpieczeń, literatura fachowa, wydatki na ubranie robocze.
  3. Wydatkami szczególnymi (Sonderausgaben), jakimi są np. alimenty.

 

Kwota wolna od podatku jest uzależniona od stanu cywilnego podatnika. U osób zamężnych wynosi ona 16 tys. euro, u osób stanu wolnego – 8 tys. euro. Podatek dochodowy oblicza się odejmując od łącznej kwoty wszystkich dochodów zwolnienia. Jeśli roczny dochód nie przekroczy tej sumy wówczas urząd skarbowy zwraca całość zaliczek pobranych na poczet podatku dochodowego.

Zatrudnienie jednego pracownika zarabiającego w granicach 1,6 tys. euro kosztuje pracodawcę około 3 tys. euro, pracownik natomiast oddaje państwu w formie podatków i składek prawie 900 euro miesięcznie.

Stawki Einkommensteuer w Niemczech

Dochód do 8.004 euro

Stawka podatku 0%

Dochód od 8005 euro do 52.881 euro

Stawka podatku 14 %

Dochód 52.822 euro – 250.730 euro

Stawka podatku 42 %

Dochód od  250.731 euro

Stawka podatku 45 %

Od podatku można odliczyć pełną kwotę wydatków na tzw. ubezpieczenie społeczne czyli składki na kasę chorych, ubezpieczenie opiekuńcze, ubezpieczenie na wypadek bezrobocia i wystąpienia niezdolności do pracy, np. w przypadku nieszczęśliwego wypadku. Z odliczeń od podatku mogą również skorzystać osoby samotne i wymagające pomocy – od podatku można odliczyć wszelkie koszty związane z opieką. Dotyczy to również wydatków na pomoc domową. Do wydatków które również możemy odliczyć od podatku należą tez dodatkowe dobrowolne zabezpieczenia emerytalne, koszty wychowania dzieci oraz kwotę na zakup domu lub mieszkania. Osoby ubezpieczone prywatnie, a wiec poza ustawową kasą chorych mają prawo odliczyć od podatku składki nie tylko za siebie, ale również za współmałżonka oraz dzieci.

Podatek od wynagrodzeń (Lohnsteuer)

Jest rodzajem podatku dochodowego od osób fizycznych. Jest on potrącany przez pracodawcę z pensji , który miesięcznie odprowadza go na konto urzędu skarbowego. Wysokość comiesięcznej zaliczki uzależniona jest wysokości wynagrodzenia oraz od klasy podatkowej do której należy pracownik. Domeną tego podatku jest to, że jego płatnik na koniec roku składa roczną deklarację podatkowa. W następstwie złożenia deklaracji podatkowej zapłacony wcześniej w ciągu całego roku podatek zostaje naliczony na poczet rachunku należnego. Jeżeli suma podatku zapłaconego za dany rok jest mniejsza od sumy podatku należnego, to podatnik musi dopłacić brakującą kwotę podatku należnego. W przypadku wystąpienia odwrotnej sytuacji, a więc gdy podatek zapłacony jest większy, aniżeli podatek należny, to podatnik otrzymuje zwrot nadpłaconego podatku.

 Klasy podatkowe w Niemczech

Niemieckie przepisy podatkowe rozróżniają sześć klas podatkowych. Służą one do naliczania podatku w trakcie trwania stosunku pracy. Przynależność do danej klasy podatkowej wyznacza stawkę opodatkowania dochodu. Z poszczególnych klas wynika, czy jest to klasa podstawowa (I, II), czy umożliwiająca podział (III, IV, V), jakie są kwoty wolne oraz stawki zryczałtowanej podatku. Klasę przyznaje się podatnikowi w momencie podjęcia pracy. Dopiero gdy pracownik złoży roczną deklarację, wiadomo czy dobrze naliczono podatek, czyli o faktycznej kwocie podatku jaki należy zapłacić nie decyduje sama klasa podatkowa ale kwota w rocznej deklaracji składanej przez pracownika. Urząd skarbowy może zadecydować i naliczyć podatek według stawek innej klasy podatkowej niż zrobił to pracodawca.

                                                   Klasy podatkowe w Niemczech
Klasa I Osoby żyjące samotnie (niezamężne, rozwiedzione, małżonkowie nie mieszkający przez duższy czas we wspólnym gospodarstwie)
Klasa II Osoby samotne z dzieckiem korzystajace z ulgi podatkowej dla osób samotnie wychowujących dzieci
Klasa III Osoby mające na utrzymaniu bezrobotnego małżonka
Klasa IV Małżonkowie uzyskujący dochody z pracy
Klasa V Jeden z małżonków o wyższych, a drugi o niższych dochodach
Klasa VI Pracownicy pobierający wynagrodzenie z kilku źródeł zatrudnienia

Przynależność do danej klasy podatkowej wpływa na wysokość płaconego podatku. W przypadku gdy oboje małżonków posiada zatrudnienia, a jednocześnie mieszka we wspólnym gospodarstwie mogą wybierać oni pomiędzy kombinacją klas podatkowych IV-V. Gdy zarobki brutto znacznie przewyższają dochody partnera warto wybrać klasę V.

Kirchensteuer

Jest to podatek kościelny, który płacą tylko te osoby, które przynależą do związku kościelnego. Podatek ten jest obowiązkowy i wbrew pozorom trudno jest go uniknąć. Wysokość podatku kościelnego jest różna w poszczególnych landach i waha się od 8 do 9 proc. w stosunku do podatku dochodowego. Wiele osób w Polsce które wyjeżdża do pracy do Niemiec deklaruje się tam jako osoby niewierzące w celu uniknięcia płacenia podatku kościelnego. Wcześniej czy później niemiecki urząd skarbowy sprawdzi jednak nasze dane i jeśli zostaliśmy ochrzczeni lub jesteśmy członkami innej wiary to podatek ten będziemy musieli płacić. Dopóki pracownik widnieje w aktach kościelnych jako członek kościoła rzymsko-katolickiego, będzie musiał opłacać Kirchensteuer w Niemczech (nie ma znaczenia fakt, że chrzest był w Polsce, wiarę uznaje się za ogólnoświatową). Rozwiązaniem może być oficjalny wypis z kościoła rzymsko-katolickiego. Taki wniosek jednak obcokrajowcy muszą składać w swoim kraju, najlepiej w parafii w której otrzymało się chrzest.

Podatek solidarnościowy – Solidaritaetszuschlag

Jest to rodzaj podatku jaki płacą pracownicy zachodnich landów na rzecz rozwoju landów wschodnich. Służy on zniwelowaniu różnic w infrastrukturze pomiędzy wschodem a zachodem i został wprowadzony tuż po zjednoczeniu Niemiec jako przejaw solidarności zachodnioniemieckiego społeczeństwa z biedniejszymi mieszkańcami wschodu kraju. Podatek ten wynosi 5,5 proc. w stosunku do podatku dochodowego. Podatek solidarnościowy będzie obowiązywał przynajmniej do 2019 r. Pracownicy z Polski zatrudnieni w zachodniej części Niemiec także odprowadzają od swoich zarobków podatek solidarnościowy. Dochody pracowników zatrudnionych na wschodzie Niemiec zwolnione są z tego obciążenia.

  • Roberto

    Obowiązkowy podatek na kościół to dla mnie jakieś nieporozumienie. Wiele osób w Polsce jest ochrzczonych, co nie oznacza, że rzeczywiście są wierzący. W takim wypadku opłaca się po prostu dokonać aktu apostazji, aby nie ponosić jeszcze dodatkowych kosztów.

    • jagooda

      Nie ma co się tak oburzać. Nie od dziś wiadomo, że np. w odłamie protestanckim obowiązkiem jest odprowadzać ok. 10 procent na kościół, a przecież protestantów w Niemczech jest mnóstwo. W ten sposób i kościół katolicki się na tym wzoruje.

  • AndrzejS

    Ten podatek solidarnościowy to jak nasze janosikowe i na pewno budzi też dużo kontrowersji. Trzeba jednak pomyśleć o państwie jako wspólnym dobru, bo kto wie może tam gdzie trzeba teraz dopłacać będą mieszkać nasze dzieci. Ludziom brakuje szerszego spojrzenia na dane kwestie. U nas różnice wywołane zaborami dalej widać, więc do 2019 roku na pewno będzie im trudno wyrównać warunki.

    • Bożenka

      Dobrze to Pan ujął – nie wiadomo gdzie kiedyś będą mieszkać nasze dzieci. Czasem kiedy jest biedniej w kraju ciężko myśleć o jego innych częściach, jednak wszystko ze sobą jest powiązane i być może kiedyś do nas wróci.

  • Dorota

    Fajnie, ze prawo niemieckie przewiduje ulgi związane z kosztami personalnymi, podróżami służbowymi i innymi kosztami, które po prostu naturalnie wynikają z prowadzenia biznesu. Trzeba o wszystkim pomyśleć.