Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Akceptuję
15 Grudzień 2014

Komentarzy

Off
 Grudzień 15, 2014
 Off
Kategoria O językach obcych

Należy do wschodniej grupy języków bałtyckich z rodziny indoeuropejskiej. Mówi nim ok. 2,2 miliona ludzi, głownie na Łotwie, ale także w Rosji, w USA i Kanadzie.

W porównaniu z językiem litewskim język łotewski nie jest tak bardzo „zakonserwowany”. Zachował wprawdzie dużą ilość cech swoich przodków – są one wyraźne w ludowych pieśniach i poematach – ale wpływ sąsiednich języków okazał się skuteczny. Zapożyczenia pochodzą ze szwedzkiego, rosyjskiego, niemieckiego i angielskiego. Po przystąpieniu Łotwy do Unii Europejskiej i konieczności tłumaczenia obszernych unijnych ustaw okazało się, że słownictwie łotewskim istnieją luki. Specjalne biuro państwowe czuwa nad tworzeniem nowych słów.

Język łotewski jest zapisywany alfabetem łacińskim. Pierwszą gramatykę tego języka wydano w 1644 roku, a radykalną reformę ortografii przeprowadzono na początku XX w.

Język łotewski stał się po raz pierwszy językiem państwowym w 1918 roku. Wymagało to wykonania standaryzacji języka. Późniejszy okres zależności od ZSRR, to również okres rusyfikacji i celowego osiedlania na Łotwie Rosjan. Te działania były tak skuteczne, że język łotewski o mało nie znalazł się w mniejszości we własnym kraju. W 1990 r. zaledwie 51% mieszkańców Łotwy mówiło po łotewsku, a w mieście stołecznym, w Rydze – tylko 30%.

Po odzyskaniu niepodległości przedsięwzięto drastyczne środki aby tę katastrofalną tendencję odwrócić. Udało się – w roku 2006 już dla 65% ludności kraju język łotewski był pierwszy językiem.

Comments are closed.