Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Akceptuję
15 Grudzień 2014

Komentarzy

Off
 Grudzień 15, 2014
 Off
Kategoria O językach obcych

Należy do grupy języków zachodniosłowiańskich. Mówi nim ok. 5 milionów Słowaków w kraju i ok. 1 mln emigrantów w Ameryce Północnej. Małe grupy językowe istnieją też na Węgrzech, w Czechach i innych krajach. Język słowacki jest spokrewniony z czeskim, polskim, kaszubskim i łużyckim. Okres wspólnej historii z Czechami sprawił, że starsi Słowacy i Czesi porozumiewają się bez problemu. Gorzej jest z młodym pokoleniem żyjącym w dwóch niepodległych krajach.

Język słowacki wykształcił się w X wieku, po upadku państwa wielkomorawskiego, z wielu lokalnych dialektów. W królestwie Węgier, którego częścią stała się w X wieku Słowacja, używany był przede wszystkim język łaciński, a poza tym niemiecki i węgierski. Począwszy od XIII w. mieszczaństwo słowackie zaczęło równolegle używać swojego języka. Wkrótce jednak tę funkcję przejął język czeski tym łatwiej, że chodziło tu o język pokrewnego narodu dysponującego sławnym uniwersytetem w Pradze. W XV wieku doszedł do tego jeszcze wpływ czeskich protestanckich emigrantów. Można powiedzieć, że niejako dla równowagi, wśród czterech odnowiciel języka czeskiego w XVII/XIX wieku było dwóch Słowaków.

Chociaż już w XVI wieku były czynione próby utworzenia ogólnego języka słowackiego pisanego, to udało się to właściwie dopiero pod koniec XVIII wieku.

Język słowacki, podobnie jak czeski, posiada wiele słów o brzmieniu zbliżonym do polskiego, ale o znaczeniu zdradliwie różnym. Aby nie narażać się na śmieszność, albo – co gorsza – na obrazę słowackiego rozmówcy, lepiej jest zlecić tłumaczenie naszym tłumaczom.

Comments are closed.